Dag 3 Nationaal Park Triglav (Sloveens: Triglavski Narodni Park)

Een rustig spa-achtig deuntje tintelt en streelt mijn oor zo rond 8.00u in de ochtend. We worden relaxed wakker, en de zonnestralen duwen de gordijnen zowat opzij. Ook moeder natuur heeft er zin in.
Vandaag de eerste “hike” op het programma, en we hebben er oom ‘zin an!’. We poetsen de tandjes, een koude plas water tegen het gezicht en klaar voor het ontbijt; bak Sloveense yogurt, granola en een heerlijke wilde perzik. De chef haalt wat broodjes en om 8.45u zijn we gereed voor vertrek. Het is maar 12km rijden, maar door de bergen heen doe je er toch iets langer over. We nemen de toeristische route en rijden door dorpjes waar de tijd heeft stilgestaan, en de borsten eerder in de pantoffels zitten dan de voeten (🤭). M.a.w. oudjes, maar echt oudjes met geen tand in de bek. Prachtig om te zien.

We arriveren op een parkeerplaats (€8,- voor twee uur). Ja de Slovenen, hebben goed naar de Nederlanders gekeken en weten hoe ze geld moeten verdienen.  We maken ons klaar voor de trip; brood, 2 ltr. water, extra broekje voor Saar, extra truitje voor Saar, gezicht creme voor Saar, doekjes voor Saar, en nog wat dingetjes voor Saar, allemaal in de rugtas van Arnaudje 🫡😥😥. Geen probleem ben fit dus moet goed komen. Helaas de wandelstokken vergeten, maar zo leren wij ook weer voor de volgende keer. We gaan lopen naar ‘De Olifant’, de Korita Mostnice, en naar de waterval ‘Slap Voje’. Een wandeling van totaal zo een 4 uur.

We stappen het pad op en al gauw wordt het stenig en wortellig: grote, kleine, grind, rotsen, grote wortels, uitstekende wortels, enz. We moeten de hand-lichaam coördinatie goed scherp houden want uitglijden is niet fijn; met je reet op scherpe rotsen, maar ook een stap naar de verkeerde kant kost je het leven. De dieptes zijn tot zeker 30m, eindigend in een laag kraakhelder, turquoise water. Dan is overigens wel het laatste wat je ziet, wel heel erg mooi. We ploegen door en komen na een indrukwekkende wandeling bij ‘De Olifant’. Waarom ze het de olifant hebben genoemd is duidelijk door de vorm, maar qua grootte niet echt, 1m hoog… Valt ons zwaar tegen maar de rest erom heen, het water wat van bassin naar bassin loopt, het rollende turquoise water, de continuïteit van het stromende water, dit maakt echt meer indruk. Na wat verplichte foto’s op naar de ‘Slap Voje’.
 

Onderweg nog een bak koffie gescoord bij de plaatselijke boerin. Hoewel koffie, “We don’t have a coffee machine, so Turkisch coffee” krijg ik te horen. Ik denk ‘moet goed komen’, koffie is koffie. Maar niets van dat alles, de koffie komt rechtstreeks uit de asfaltmachine. Saartje krijgt het niet weg, maar ik moet!. Iemand moet scherp blijven om de juiste koers aan te houden! 

Strak van een bakkie teer, gaan we weer op pad.
De paden worden beter begaanbaar, breed en minder gevaarlijk; we lopen door een prachtige vallei met hoge tot zeer hoge bergen, enorm veel groen en….. geen geluid. Hoe fijn is dat! 
Rond 12.00u de laatste meters naar de waterval. Deze vallen iets zwaar gezien de steilheid en gladheid maar het is het allemaal waard! Of toch niet… De waterval is prachtig (die stopt nooit met stromen) maar ook deze valt toch iets tegen. Wellicht zijn we te veel verwend in Noorwegen waar de watervallen beginnen bij 50m. Maar goed, we klagen niet, de wandeling hierheen is prachtig.

Ook hier heeft een Sloveens gezin slim gebruikt gemaakt (haast op zijn Nederlands) van de situatie. Gewoon lekker een terrasje aan hun woning aangelegd, moeders staat aan de kachel, vaders en zoon doen de bediening, enkel cash betalen. Gewoon de hele zomer volle bak. Simpel maar erg lekkere pot: wij hadden de Sauerkraut met stampotje en worstjes en de beefsoep, een halve liter pils en een collaatje. Energie zat na deze maaltijd om de weg terug weer op te pakken.
Na de betaling van 45 (!) euro aan de oude baas (hij lacht zijn niet aanwezige tanden bloot 😂) zijn we er klaar voor. De terugreis gaat een stuk rapper, we vertekken om 12.45u. De route voor de helft gelijk en de andere helft nieuw. Onder de bezielende leiding van S,aartje stappen we flink door (ja héhé, zij hoeft die rugzak niet te dragen 😉) en komen we rond 14.30u aan op het eind/beginpunt. En op tijd ook want we zijn er iets klaar mee, het was een mooie reis, veel zweet verloren, liters water gedronken, maar vooral de continue focus waar je de voeten neer zet, kost veel energie. Een duik in het Meer van Bohanj is meer (goede woordgrap) dan welkom.

Binnen 7 minuten komen we bij het prachtige meer aan maar helaas niet snel genoeg een plek kunnen vinden voor een duik. Dan maar naar Bled, onze hometown. Een 30 minuten laten stappen we ons koele appartement binnen en chillen we even voor een half uurtje. We besluiten naar de zuidkant van het meer te lopen (25 min) om daar ook even lekker in het gras te liggen. We nemen een heerlijke verfrissende duik. Saartje houdt het na 10 min voor gezien en ik zwem met nog 3 andere naar het midden van het meer. Het Meer van Bled (Sloveens Blejsko jezero) is 2120 m lang en 1380 m breed en heeft een maximale diepte van 30,6 m. De eerste 2 meter water van het meer is heerlijk koel, maar duik ik midden op het meer naar beneden wordt het snel echt serieus koud, echt een bergmeer dus.

We zwemmen weer rustig terug, groeten elkaar (spreken elkaars taal niet maar mime doet een hoop), en spring op de kant. Na een half uurtje lopen we weer terug, drinken een koud Lasko biertje en koud wit wijntje, springen onder de douche en gaat rond 19.30u naar het restaurant. We kiezen deze keer Spica - Bar And Restaurant. Mooie tent, waar je van alles kan eten. Ik kies de Mixed grill en Saartje gesneden ossenhaas op een bedje van parmazan kaas  en rucola, vergezeld met roasted potatoes. Hiernaast een flesje ijskoude rosé. Een prima combo blijkt.

Om 21.30u houden we het voor gezien, wandelen rustig naar huis en gaan vroeg naar bedje. We voelen de beentjes: 👴🏻 en 👵🏻.

Morgen naar Villach (Oostenrijk, is hier om de hoek) voor een heerlijke dag ontspanning, wellness, zwembaden, massages, zonnen, etc.

Ook weer zin in 😀

Info: Slovenië is het op twee na meest beboste land van Europa en de biodiversiteit van het land is één van de hoogste ter wereld.

Ook weer nieuwe foto’s en video’s.