Dag 11 Op naar Urtijëi

We staan om 8.00u op, ik heb prima geslapen, Saartje zeer onrustig. Zal we komen door de ‘bijna dood ervaring’ van gisteren, moest even verwerkt worden wellicht…🙃😚.

Het is prachtig weer, 23grC met een paar wolkjes.

We zitten aan het ontbijt, na een ontspannen douche, om 9.30u. Ontbijt is tót 9.30u dus enkele Italiaanse heksjes kijken ons niet al te vriendelijk aan, en ik moet de tafel bijna zelf dekken. Begrijpelijk ergens van de dames maar heel netjes is het niet. We doen (extra) traag over ons ontbijtje, tenminste dat denken zij. We pakken de spulletjes in, laden de bolide vol en gaan op pad richting Ortisei. In de auto bellen we even met zoonlief, die zit op Vlieland voor de golfsurflessen enzo. Noah heeft het prima naar zijn zin en vermaakt zich heel goed met de crew aldaar en aanwezige jongeren. Dat is voor ons ook fijn om te horen. Hij zou nog wel een weekje willen blijven zelfs, maar helaas, hij heeft ook weer zijn verplichtingen bij Surfana in Bloemendaal.

We rijden voor de laatste keer door Cortina d’Ampezzo en nemen de ‘Passa Valdarola’ en ‘Passo Falzarego’. Dit is een doorgang op hoogte ca. 2.100m tussen twee serieuze beukers van bergen, de Cinque Totti en de Tofana Di Rozes (top 3.225m). De rit omhoog is bizar; één lange slingerweg met een aanzienlijk stijgingspercentage. Deze route door Zuid-Tirol is zeer geliefd bij wielrenners (respect!) maar ook toeristen. Man! wat een mensen hier overal, eigenlijk gewoon niet leuk meer. Overal Rufugio’s (eettentjes) om geld te verdienen. 

Als we de pas net door zijn is het direct rustiger en vallen we met onze neus in de boter; een vergezicht van hier tot Tokio tussen kneiters van bergen, prachtige rotsruggen, bergen met groen, Milka koeien met koebellen om de nek, en in de vallei idyllische dorpjes.

Klinkt als een sprookje, is het niet, de foto’s en video’s kunnen niet weergeven wat we zien maar geeft wel een mooi aardige voorstelling. 

Rond 12.15u drinken we een Americana koffie met Apfelstrudel en Tartintorte op een mooi plekje. We zijn halverwege, uurtje gereden. 

We moeten dus nog een uurtje, wat absoluut geen straf is in dit walhalla!

Ik moet als bestuurder (én pakezel, én bankier, én huisfotograaf, én navigator, én nog een paar dingen) wel op de weg letten. Fietsers, mountainbikers, motoren, vrachtwagens, bussen, alles rijdt hier door elkaar ‘op zijn Italiaans’: wie de meeste durf heeft gaat voor. En ik laat mij niet kennen 💪😀. 

We stoppen even om 13.30u in Sankt Christina (5km voor Ortisei) om wat kaarten te posten, wandelen wat door dit ski dorp en besluiten even wat te eten. Saartje neemt een wrap met prosciutto, Italiaans kaasje en wat groentjes en ik neem een minestronesoep met lokale worst. Licht lunchje, prima.

We doen wat basis boodschapjes in de lokale Spar. Deze Spar ziet eruit of hier enkel miljonairs komen. Prachtig aangekleed en echt alles te krijgen! We proppen ons mandje vol en bij de kassa wordt duidelijk waar de ‘Jan de Bouvrie’ inrichting van wordt betaald… ka-tjing 💸💸💸.

Om 14.50u komen we aan bij het appartementencomplexje ‘Prapaul’, in Ortisei.

 Na wat zoeken en bellen komt een uiterst vriendelijke dame op leeftijd ons tegemoet lopen. Ze leidt ons naar een ruim appartement met alles der en op, en der aan. Lekker ruim, lekker licht en de badkamer is net zo groot als de gehele kamer in Hotel Boite 😳👏. 

We laden de onze shit het appartement in, ruimen de boel in en gaan even lekker van de omgeving genieten.

Bij het uitpakken van de bagage komt de geur van Gorgonzola en oude champions ons tegemoet. Het blijken de sokken van Saartje (😉). Maar niet getreurd we hebben een wasservice. We bellen de oude dame en melden dat we een wastas vol met geurende kleding hebben. Geen probleem , ze komt de tas halen en alles zal binnen 24h gewassen en gestreken zijn! Hoe relaxed is dat! We proppen zoveel als mogelijk in de tas en hupsakee weg dat ding!

Urtijëi (Duits: Sankt Ulrich, Italiaans: Ortisei) is een gemeente in de italiaanse autonome provincie Zuid-Tirol gelegen in Val Gardena, en ligt op 1.230m, dit ter info. 

We lopen om 19.00u naar het dorpje om een hapje te eten. Ortisei is redelijk chic. Prachtige panden, keurig onderhouden tuintjes, geld genoeg hier, dat is duidelijk. We gaan lekker zitten bij La Cërcia op het terras. Bestellen een lekker koud biertje en mooi rosé-the en besluiten hier gewoon lekker te blijven zitten. Bestellen een paar lekkere hapjes en genieten van alle poespas hier. 

Voor ons zit een groepje dames, werkelijk de tv serie “Housewives of Beverly Hills”, voor wie daar bekend mee is. Ga niet kijken want je hebt er niets aan (sorry lief 😘). Interessant gedoe met opgedirkte Amerikaanse dames met te grote tieten, die zichzelf vooral heel interessant vinden. Wel grappig om dat allemaal te aanschouwen.

Het begint aardig druk te worden in het winkelstraatje met een aantal barretjes en restaurantjes. Jong en oud door elkaar gezellig!

Om 22.15u is het voor ons mooi geweest. We betalen de kastelein en wandelen straf omhoog 😰 naar ons appartement, want geen meter is vlak hier…

Tijd voor een welverdiende nachtrust!