Dag 5 Ljubljana

8.30u, slaperig worden we wakker. Oh nee, Saartje is lekker aan het lezen, ik wordt slaperig wakker… Als afgesproken gaan we zwemmen 😀 en later naar Ljubljana. Het wordt de minste dag qua temperatuur van de week, dus. We jumpen het bed uit, springen de zwembroek in, en zonder tanden poetsen en een plens water op het gezicht, op naar het meer voor de ochtendduik!

We wandelen 10 minuutjes naar een mooi plekje. Schoentjes uit, en plons 💦, we liggen erin.

Heerlijk soepel, fris en fruitig water. We zwemmen en dobberen een kwartiertje in het meer en drogen rustig op, op de kade.

We wandelen terug, doen wat boodschapjes en een koffie to-go en gaan rustig ontbijten op ons prachtige terrasje.

Na wat niks gedaan te hebben, gaan we richting Ljubljana.

De temperatuur loopt verontrustend steeds iets hoger op, was in Bled 27grC, onderweg al 32grC. Eerst nog even langs de Decathlon voor wat wandelkleding en waterdichtte tas. De temperatuur is ondertussen 35grC 🥵🥵. Niet echt een temperatuur om in een stad te lopen. Maar we zijn er nu toch, dus maar even doorbijten….

We parkeren onder het park Zverda bij plein Kongresni Trg (Congres gebied). We stappen het  prachtig plein op

en hebben direct in de gaten dat deze stad, in ieder geval het centrum, bestaat uit enorm indrukwekkende gebouwen, kerken, enz.

Wel enorm toeristisch, iets wat ikzelf niet geheel had verwacht… het is net Amsterdam, overal veel mensen. 

We lunchen even snel met een medium pizza (doorsnede 50cm 😳, later zien we large -> 70cm doorsnede 😣) en een salade. Vooraf hadden we al wat hot spots gekozen en wandelen rustig rond. Ook naar het kasteel op de berg. De wandelroute is kort, 20min, maar enorm steil dus zweten we als een malle eer we boven zijn.

Op de berg een prachtig uitzicht,

we lopen wat rond het kasteel, en pakken de snelle (nog steilere) route naar beneden. We sjokken langs mooie gebouwen, een gezellige food market en ploffen neer voor een koud colaatje aan de Ljubljanina, het Spaarne zullen we maar zeggen. 

We krijgen wat verontrustende berichten van het thuisfront over lieve Hansje. Uiteindelijk geen reden voor paniek, maar de alarmbellen staan wel aan. Dit raakt ons, en na wat heen en weer gebel en geregel, zijn we toch weer ‘enigszins’ gerust. 

Uiteraard blijft het ons bezig houden en proberen we afstand enige hulp en ondersteuning te verlenen. Blijft moeilijk om er niet te zijn 😞😢. 

Verder met het verhaal dan maar, een beetje afleiding kan geen kwaad….

Wat opvalt in de stad zijn de draken

die her en der verstopt en soms ook goed zichtbaar zijn. Dit blijkt een typerend symbool voor de stad te zijn. Naast de vrouwelijke bedelaars die er ook uitzien als draken of heksen overigens, brrrr. Volgens de legende werd de stad gesticht door een Griekse prins Jason (klinkt ook lekker Grieks 😂). In de moerassen rondom Ljubljana zou hij een gevaarlijke draak gedood hebben. Een mooi verhaaltje, maar de werkelijkheid is net iets minder mooi. Een aardbeving die het grootste deel van de stad van de kaart veegde, koninklijke dictatuur, nederzettingen, de tweede wereldoorlog, bombardementen en het oude Joegoslavië geven de stad de geschiedenis. Tot zover de geschiedenisles.

Ook op het terras zweten we weg onder de parasol. Het is mooi geweest, het is 18.15u, we gaan weer naar Bled.

De temperatuur in Bled is een stuk aangenamer, zo een 27grC. 

Regen en onweer is op komst dat is duidelijk.

We zien de zwarte wolken achter de bergen zich opstapelen. En vanavond komt het er zeker overheen. 

We frissen ons maar weer eens op en gaan, na diverse andere restaurantjes te hebben bekeken, wéér bij Spica eten, voor de 3e keer.

Als we aankomen staat de eigenaar (Luka Špik) , lang verhaal, bij de ingang van het terras. We babbelen wat over de Olympics want ik herken hem (hij is de eerste persoon die een medaille voor Slovenië heeft binnengehaald op de OS, met roeien overigens), en we krijgen de laatste tafel buiten. Wel met de waarschuwing, er is noodweer op komst en een plek binnen kan hij niet garanderen. We grappen wat en nemen de gok. Het biertje en wijntje wordt gebracht en heel langzaam begint het te waaien. Nog harder te waaien, mensen worden zenuwachtig en gaan naar binnen. Wij zitten nog met zijn 2-en buiten, en het begint te regenen.

We worden door de eigenaar naar binnen geloodst en krijgen een mooie tafel aan het raam. 

Nog geen 5 minuten gaat het serieus los, zoals we allemaal kennen in de bergen; bakken met water, onweer, zwarte lucht, niet normaal! Onder het genot van een heerlijke Poke Bowl en spaghetti bolognese genieten we van de hectiek in het restaurant en het werkelijke noodweer buiten. Het eten is heerlijk, en we krijgen nog een aperitiefje van de eigenaar. 

 Om 22.30u wagen we de gok en lopen we met gezwinde spoed naar het appartementje. Paar druppel vallen nog uit de hemel, maat we zijn wel wat gewend. Een korte douche en hop, bedje in. Heerlijk slapen en morgen op naar Cortina D’Ampezzo, Italië.