Dag 6 Op naar Cortina d’Ampezzo

Wederom prima, iets onrustig geslapen allebei, om duidelijke redenen…. 

Hiernaast was vannacht het weer nog erg onrustig maar verder geen last van gehad. Wekkertje om 8.00u want we vetrekken vandaag en moeten voor 10.00u het appartement uit zijn. Ontbijtje, bakkie leut, de boel inpakken, een grappig afscheidscadeautje van de eigenaar, en of we go to Cortina d’Ampezzo. Dit is zo een drieënhalf uur rijden. 

De eerste 15km rustig op de snelweg, maar daarna zal ik mijn stuurkunsten moeten vertonen. We rijden de groene route (niets anders mogelijk), en die is wonderschoon. Prachtige (sommige haast verlaten) dorpjes, veel haarspin bochten, mooie vergezichten op de bergen. Na anderhalf uur zien we in de verte de Dolomieten opdoemen.

Scherpe, ruwe kolossen van bergen met hoge puntige pieken.

Het doet ons iets aan de Picas denken van vorig jaar in noord Spanje. Maar de Dolomieten zijn echt indrukwekkender. Groots, meeslepend, en tot zover het oog reikt! 

We doen een stop in het leuke bergdorpje Forni di Sopra, net binnen het werelderfgoed van Unesco, waar een deel van de Dolomieten onder vallen. Ik knabbel een ‘echte’ Italiaanse pizza weg en Saartje wederom een salade, onder een fantastisch uitzicht!

We stappen weer in de auto (Skoda Fabia met fabuleuze 1.0 liter motor 😢) en gaan de bergen in. Het ding is niet vooruit te branden berg op, maar goed, kunnen we lekker van de omgeving genieten. We komen rond 15.30u aan in hotel Boite bovenop een berg (1200m). Een werkelijk prachtig gelegen hotel met een uitzicht wat we niet vaak mee zullen gaan maken: vol op de Dolomitische bergen, vol groen en 3500m hoge messcherpe rotstoppen.

We kijken onze ogen uit! En het geluid, hier en daar een vogeltje maar voor de rest….niets 😊.

We pakken even de boel uit en rijden naar het stadje Cortina. In de winter het Lech van Italië en in de zomer ook. Veel figuren die er toe doen, lopen hier te flaneren door een winkelstraat waar ze in Milaan niet voor onder doen. De meest dure winkels hier, en alles is hier net ff duurder. We slaan de boel gade en vermaken ons prima, want het blijft leuk om te zien, hoe interessant mensen zichzelf vinden en hoe serieus ze zichzelf vinden 👔👞👠. Je ziet aan alles dat ze van het superieure ras zijn, de Pomposità (😉😀). Overigens waar je ook kijkt in dit stadje, de bergen toornen overal bovenuit en tussendoor, geen ontkomen aan. 

Na een klein biertje en een Gin-tonic,

schuiven we aan bij de Pontejel Bierstubbe Forst. We genieten van heerlijke echte goulashsoep, kipcurry met zwarte rijst en groente en een mooi stuk beef met aardappeltjes en gekarameliseerde uien.  Een doppio toe en op naar ons hotel. 

Morgen vroeg op voor een wandeling rond de iconische bergen van de Dolomieten, Tre Cime di Lavaredo ofwel Die Drei Zinnen.